Pod garbatą tęczą codzienności

Kim jest poetka, autorka tych wierszy? Kobietą w średnim wieku, jak sama mówi, która „siedzi w bocznej nawie kościoła”. Zaraz, powie ten, kto zna bliżej Urszulę Michalak, zaraz, jest zakonnicą, więc chyba nie w bocznej, ale głównej nawie zasiada. Może czasem i zasiada, ale również wtedy wie, że czas ma w sobie coś z ognia, tyle tylko, że nie o gwałtowny proces utleniania chodzi, ale o ten ogień, który co i raz pojawia się w różnych zakamarkach naszego ciała i naszej duszy.