Gdy człowiek był numerem Losy obozowe Juliana Szczotki w latach 1942-1945 w świetle wspomnień oraz korespondencji obozowej

Publikacja Gdy człowiek był numerem pragnie przybliżyć Czytelnikowi losy osobowe Juliana Szczotki opisanen a podstawie jego osobistych przeżyć oraz korespondencji więziennej z obozów Auchwitz i Buchenwald, aby wielee z tego, co się wówczas działo nie popadło w zapomnienie. Julian Szczotka urodził się 14 lutego 1913 r. w Milówce. Po ukończeniu Państwowego Gimnazjum w Żywcu podjął naukę w Seminarium Nauczycielskim im. Grzegorza Piramowicza w Białej Krakowskiej. Służbę wojskową rozpoczął na Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty 21 DPG przy 4 PSP w Cieszynie. Awans na podporucznika rezerwy uzyskał 1 stycznia 1938 r. Ukończył również kurs dla przewodników Junackich Hufców Pracy w Warszawie. Pracę nauczyciela, którą podjął w Opocznie kontynuował następnie w Olimpiowie. Za działalność oświatową w ramach ZWZ/AK został aresztowany z grupą innych nauczycieli przez Niemców 4 czerwca 1942 r. w Wójcinie pow. Opoczno. Po krótkim pobycie w więzieniu w Tomaszowie Mazowieckim był przewieziony do KL Auschwitz, gdzie otrzymał numer 38100. 10 marca 1943 r. wraz z wieloma Polakami został przetransportowany do KL Buchenwald, gdzie pod numerem 11593 przebywał do lipca. 27 lipca 1943 r. był przeniesiony do podobozu w Kassel Druseltal. W obliczu zbliżającej się klęski Niemiec i likwidacji podobozów 10 marca 1945 r. ponownie trafił do Buchenwaldu, z którego był ewakuowany transportem kolejowym na wschód. Wyzwolenia doczekał się w Terezinie 8 maja 1945 r. Do Polski powrócił 12 czerwca 1945 r. podejmując od września pracę nauczyciela w Rajczy, a następnie w Milówce. Oprócz pracy zawodowej był aktywnym organizatorem życia kulturalno – społecznego. Jego brat Stanisław był jedną z pierwszych polskich ofiar obozu w Buchenwaldzie. Julian Szczotka zmarł 29 grudnia 2012 r.