Wychowanie nierozłączność teorii i praktyki W perspektywie historii edukacji oraz pedagogiki specjalnej i resocjalizacyjnej

Przesłaniem sygnalizowanej tu książki - jak czytamy we Wstępie - jest zaprezentowanie pedagogiki w ujęciu, które wyraźnie wskazuje na nierozłączność teorii z praktyką wychowawczą - podążając śladami historii, aż do dnia dzisiejszego. Działalność wychowawcza w ukazanych w książce subdyscyplinach pedagogiki (historia edukacji, pedagogika specjalna, pedagogika resocjalizacyjna) zaprezentowana została w ujęciu chronologiczno-historycznym, z jednoczesnym osadzeniem jej w paradygmatycznie uzasadnionych koncepcjach teoretycznych. Samo wychowanie nie jest bowiem oderwane od wypracowanych przed jego zaistnieniem źródeł intelektualnych. W różnych koncepcjach pedagogiki, a szczególnie w różnych jej działach, wyraźnie zarysowują się jednak różnice w proporcjach między praktyką a teorią. W części z nich, co wyraźnie zostało ukazane w tej książce - praktyka zyskuje pozycję dominującą, zawsze jednak pozostaje w silnym związku z uznanymi koncepcjami teoretycznymi. Każda z części tego opracowania porusza odmienne, choć zawsze fundamentalne problemy pedagogiki - edukację, opiekę nad osobami specjalnej troski oraz reedukację sprawców przestępstw. Książka ukazała się pod redakcja Danuty Apanel i Anetty Jaworskiej. Na jej zawartość składa się kilkanaście tekstów, których autorami są reprezentanci wspomnianych wcześniej dyscyplin pedagogiki pochodzący z kilku uczelni kraju, m.in. z Uniwersytetu Gdańskiego, Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Akademii Pomorskiej w Słupsku, Wyższej Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej IGNATIANUM w Krakowie. Pozwoliło to szerzej, a także w sposób bardziej zróżnicowany spojrzeć na zagadnienia wskazane w tytule książki.